0 comments

Το σαβ/κο λεω να παμε Γαλλια: 9o Φεστιβαλ Γαλλοφωνου Κινηματογραφου

Δυο μέρες απόμειναν για την λήξη του 9ου κατά σειρά φεστιβάλ γαλλικού κινηματογράφου κι όσοι δεν προλάβατε, ευκαιρία να πάρετε μια γεύση από Γαλλία.
Τι να δεις;

Apollon Cinemax :
Σάββατο: 18:00 Το πρώτο κλάμα/Le Premier Cri, του Gilles de Maistre (Βραβεία César 2008: υποψηφιότητα στην κατηγορία καλύτερου ντοκιμαντέρ)
                  20:30 Τελετή λήξης-Οι μάρτυρες/ Les Témoins του André Téchiné (César 2008: βραβείο δεύτερου αντρικού ρόλου για τον Sami Bouajila – υποψηφιότητες στις κατηγορίες καλύτερης σκηνοθεσίας και καλύτερης αντρικής ερμηνείας για τον Michel Blanc και καλύτερου πρωτοεμφανιζόμενου ηθοποιού (Johan Linéreau).
                 23:15 Η ζωή του καλλιτέχνη/ La Vie d’artiste του Marc Fitoussi
Κυριακή: 17:30 Μην αγγίζετε το τσεκούρι/ Ne touchez pas la hache/ Jacques Rivette
                 20:20 Μη σταματάς να χορεύεις!/ Faut que ça danse ! του Noémie Lvovsky
                 22:30 Στο Παρίσι/ Dans Paris

Γαλλικό Ινστιτούτο
Σάββατο: 17:30 Hellphone
                  20:00 Μιλώντας με τον κηπουρό μου/ Dialogue avec mon jardinier του Jean Becker, το οποίο και ξεχώρισα.
Το story με λίγα λόγια: Ένας πενηντάχρονος επιτυχημένος ζωγράφος επιστρέφει στο πατρικό του σε επαρχία της Γαλλίας. Προς αναζήτηση κηπουρού για το κτήμα του θα συναντήσει παιδικό του φίλο τον οποίο και θα προσλάβει. Κάπου εκεί αρχίζει ο διάλογος…Παίζουν οι Daniel Auteuil, Jean-Pierre Darroussin, Fanny Cottençon, Εlodie Navarre, Alexia Barlier, Hiam Abbass.

Μετά την Αθήνα το Γαλλικό Φεστιβάλ θα ταξιδέψει 10-16 Απριλίου στην Θεσσαλονίκη.

0 comments

2 Τριτεσ - 2 προτασεισ απο το Τριανον

Καλή εβδομάδα σε όλους! Καταρχήν θέλω να σας πω ότι είμαι πολύ χαρούμενη που τούτο εδώ το blog αρχίζει να γίνεται αντιληπτό, πέρα από γνωστούς και φίλους, και στον έξω κόσμο, και ιδιαίτερα σε ανθρώπους που προσφέρουν πολλά στον πολιτισμό μας (ξέρετε εσείς). Σας ευχαριστώ. Ας αφήσω όμως τα μυξομάντιλα στο πλάι κι ας δούμε τι "τρέχει" αυτό τον καιρό…

Δύο βδομάδες μένουν μέχρι το Πάσχα, 2 προτάσεις έχουμε κι εμείς για σας πάνω στο ίδιο πλαίσιο για τις 2 Τρίτες που ακολουθούν:
Τρίτη 8 Απριλίου: Κινηματογράφος Τριανόν Filmcenter – Αφιέρωμα: "Μιούζικαλ από την Αγγλία + Sweeney Todd"
Η Ορχήστρα των Χρωμάτων μας ταξιδεύει σε δρόμους γνώριμους όπως του A.L Webber αλλά και άλλων μεγάλων συνθετών του Αγγλικού Μιούζικαλ. Τραγουδούν οι Χαρά Κεφαλά, Μίνως Θεοχάρης.
Ακολουθεί η προβολή της φετινής ταινίας του Tim Burton, Sweeney Todd. Την είδαμε, αλλά την ξαναβλέπουμε άνετα!

Τρίτη 15 Απριλίου: Κινηματογράφος Τριανόν Filmcenter – Αφιέρωμα: "Με πολλές φωνές… Χορωδιακή μουσική από τα Βρετανικά Νησιά’ + ‘Ένα τρυφερό φιλί (A FOND KISS)"
Η Μικρή χορωδία της ΔΕΗ Α.Ε ενώνουν τις φωνές τους υπό την διεύθυνση του Κωστή Κωνσταντάρα. Ακολουθεί η προβολή της ταινίας ‘Ένα τρυφερό φιλί (A FOND KISS) του Ken Loach (βλ. Ο άνεμος χορεύει το κριθάρι, Γη και ελευθερία, Ψωμί και τριαντάφυλλα). Η ταινία του 2004 παρουσιάζει την έντονη και ταραγμένη σχέση της Ροσίν, μιας Ιρλανδής δασκάλας μουσικής, με τον αδελφό μιας μαθήτριας της, τον Κασίμ, Πακιστανό δεύτερης γενιάς. Την βάζουμε στα "must see"!

(Και οι 2 εκδηλώσεις ξεκινούν στις 8:30)

                                       

9 comments

"Yellow Submarine" υπο την Ορχηστρα των Χρωματων

Χθες βράδυ πραγματοποιήθηκε μουσικό αφιέρωμα στους Beatles στο cinema Τριανόν. Την καλλιτεχνική επιμέλεια είχε ο κ. Γιώργος Β.Μονεμβασίτης, γλυκύτατος κυριούλης όπου με πολύ λίγα λόγια κατάφερε να κάνει μια ιδιαίτερα “αγαπησιάρικη” εισήγηση στους Beatles και να δημιουργήσει ένα ζεστό κλίμα.  Η Ορχήστρα των Χρωμάτων καταπληκτική….είχανε και κλαρινέτο! Ακούστηκαν γνωστές μελωδίες όπως αυτές των Eleanor Rigby, Strawberry Fields Forever, Let it Be και Hello Goodbye. Τραγούδησαν με πολύ κέφι οι Κώστας Βασιλιάγκος, Βασίλης Γισδάκης, Δώρος Δημοσθένους και Σταύρος Παπασταύρος.

Μετά από μικρό διάλειμμα ακολούθησε η προβολή της ταινίας Yellow Submarine. Τα λόγια είναι περιττά γι’ αυτό το μικρό διαμάντι που άφησαν πίσω τους οι Beatles. Η φαντασία ατελείωτη σε μια ψυχεδελική χρωματική πανδαισία με ήρωες τους Rigo, George, John και Paul οι οποίοι  προσπαθούν να σώσουν την Pepperland από τους κακούς Blue Meanies. Οι αττάκες αφοπλιστικές (βλ. αγγλικό χιούμορ) σε ένα κατά τ’ άλλα απλοϊκό σενάριο που όμως καλύπτει η άγρια φαντασία του σκηνοθέτη George Dunning,  εξού και το moto “It’s all in the mind you know”

Το παρασκήνιο: Εγώ ξεκίνησα να πάω να δω την ταινία στις 8:30, όπως έλεγε το αθηνόραμα, μα φτάνοντας στα ταμεία του κινηματογράφου διαπιστώνω με μεγάλη έκπληξη και χαρά ότι θα προηγηθεί συναυλία.  Μα ορίστε δείτε το και μόνοι σας, που αναφέρει την συναυλία;Ναι…οκ πρέπει να πατήσεις πάνω στο link του Τριανόν για να πας σε άλλη σελίδα που το λέει. Εσάς τα νύχια σας τι άρωμα έχουν; Πάντως για να μην γκρινιάζω συνέχεια, η βραδιά ήταν πραγματικό δώρο για μένα που τώρα τελευταία έχει ξυπνήσει μέσα μου η Beatlemania!

0 comments

dear diary

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,
Η 1η του Μάρτη με βρήκε σε βαθιά emo μελαγχολία. Κάποιοι φίλοι από το Μαρούσι με κάλεσαν, εμένα και την emo παρέα μου, σε ένα emo αποκριάτικο party σένα cafe που το έλεγαν "Cargo". Πρέπει να ήταν η πιο δυστυχισμένη μέρα της μαύρης και ανούσιας emo ζωής μου. Όλο το βράδυ ακούγαμε "Τόκιο Χοτέλ" και βάζαμε λακ στο μαλλί.
Βγάλαμε και φωτογραφίες. Να, δες τες εδώ γιατί είμαι πολύ depressed για να τις ανεβάσω. Η δυστυχία είναι ζωγραφισμένη στα μαύρα μάτια μας…

2 comments

O Michael Nyman στο θεατρο Badminton

"The Piano", "Gattaca", "Practical Magic", Wonderland",  "The End of the Affair", "Nathalie", "The Libertine", είναι όλες ταινίες που έχουν ντυθεί με τις υπέροχες μελωδίες του Michael Nyman, όπως και πολλές άλλες.

Ο Michael Nyman έρχεται στο θέατρο Badminton την Τρίτη 4 Μαρτίου μαζί με την μπάντα του για μία και μοναδική συναυλία.  Το πιάνο του θα συνοδεύσουν  ένα κουαρτέτο εγχόρδων, τρία σαξόφωνα, τρομπέτα, τρομπόνι, κόρνο, και μπάσο.

Εισιτήρια:
A ζώνη – 75 €
Β ζώνη – 65 €
Γ ζώνη – 55 €
Δ ζώνη – 50 €
Ε ζώνη – 40 €
Φοιτ. – 35 €
(Virgin Megastores, TicketNet.Gr, Ταμεία Θεάτρου Badminton)

Κι αν θες να ενημερωθείς περισσότερο: www.michaelnyman.com

0 comments

5 Grammy για την Amy Winehouse

Σάρωσε η Amy στα φετινά βραβεία Grammy που πραγματοποιήθηκαν στις 10 Φεβρουαρίου στο Staples Center του Λος Άντζελες. Βραβεύτηκε για τα εξής: Record Of The Year( Rehab ), Song Of The Year( Rehab ), Best New Artist, Best Female Pop Vocal Performance( Rehab ) και  Best Pop Vocal Album( Back to black ).

Δυστυχώς δεν μπορούσε να είναι παρούσα για να παραλάβει τα βραβεία της και να τραγουδήσει ζωντανά μπροστά στους θαυμαστές τις αφού οι άκαρδοι Αμερικάνοι δεν έδιναν visa στο κορίτσι. Η Amy δεν πτοήθηκε όμως! Έβαλε το κοκτέιλ φορεματάκι της, φούσκωσε το μαλλί, τράβηξε μια γραμμή στο ματόκλαδο και βγήκε live μέσω δορυφορικής σύνδεσης.

Δείτε το σχετικό βίντεο με το live performance του I’m no good/Rehab και την αντίδρασή της στην βράβευσή της για το best record of the year.  The girl has it!

3 comments

Happy anti-Valentine's Day!

3 comments

SWEENΕY TODD: Ο ΦΟΝΙΚΟΣ ΚΟΥΡΕΑΣ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΦΛΙΤ

Το έκανε πάλι το θαύμα του ο Tim!
Η νέα του ταινία-μιούζικαλ  "SWEENΕY TODD: Ο ΦΟΝΙΚΟΣ ΚΟΥΡΕΑΣ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΦΛΙΤ" βγήκε στις ελληνικές αίθουσες την Πέμπτη που μας πέρασε για να μας κόψει….την ανάσα.

Το story: Στο Λονδίνο του 18ου αιώνα ένας αποφυλακισμένος μπαρμπέρης επιστρέφει να να εκδικηθεί τον άδικο χαμό της γυναίκας και της κόρης του. Ξαναλειτουργεί το κουρείο που κάποτε είχε και υπόσχεται το βαθύτερο ξύρισμα στους πελάτες του. Στο πλευρό του η ολίγον τρελαμένη μαζί του κυρία Λόβετ που φτιάχνει τις χειρότερες κρεατόπιτες σε όλο το Λονδίνο. Μαζί της θα στήσει την εκδίκησή του που σκοπό έχει να αφανίσει όλους εκείνους που τον κατέστρεψαν. Το απεριόριστο μίσος που τρέφει ο κουρέας όμως τον κάνουν να χάσει λιγουλάκι τον έλεγχο και τον μετατρέπει σε Jack the Reaper.

Για την ιστορία: Το θανατερό παραμύθι πρωτοεμφανίστηκε το 1846 ως λαϊκό ανάγνωσμα φτηνού αγγλικού περιοδικού, διασκευάστηκε για πολλά θέατρα της εποχής, έδωσε υλικό σε βιβλία, λαϊκά άσματα και ραδιοφωνικές εκπομπές, και γυρίστηκε ταινία το 1936. Το 1973 ο θεατρικός συγγραφέας Κρίστοφερ Μποντ έδωσε στην ιστορία την τελική θεατρική της μορφή, στην οποία βασίστηκαν ο Στίβεν Στόνχαϊμ και ο Χιου Γουέλερ για το διάσημο πια «θρίλερ-μιούζικαλ» που ανέβηκε το 1979 στο Μπρόντγουεϊ.

τα (+) : Οι ταινίες του Μπάτρον είναι πλέον σήμα κατατεθέν. Υπέροχα χρώματα, σκηνικά και κουστούμια και μια σκηνοθετική άποψη που μετατρέπει ένα σκοτεινό splatter-drama σε fairy-tale. Σε αυτό συντελούν φυσικά και τα τραγούδια ερμηνευμένα εξαιρετικά από τους Τζόνι Ντεπ, Έλενα Μπόναμ Κάρτερ και το υπόλοιπο διαλεχτό cast.
τα (-)  : Η ταινία δεν σου αφήνει και την καλύτερη ψυχολογία στο τέλος. Λίγο τα αίματα, τα κομμένα…. ας μην το συνεχίσω, σε αφήνουν με ανακατεμένα συναισθήματα… και άντερα, χωρίς βέβαια να ταυτίζω αυτές τις σκηνές με τις χωρίς νόημα ταινίες τύπου Saw. Νομίζω όμως ότι πολύ σύντομα το ξεπερνάς και αφήνεσαι στην μαγεία του Τιμ Μπάρτον.

από εμένα   κι με μια ευχή να κερδίσει ο Ντέπ τον θείο Oscar!

0 comments

Hearts in Athens

Αν εκεί που περπατάς αμέριμνος στο κέντρο της Αθήνας κάνοντας την βόλτα σου σκοντάψεις πάνω σε μια τεράστια καρδιά μην τρομάξεις, όχι δεν είσαι τόσο ερωτευμένος που να βλέπεις παντού καρδούλες (αν πάλι  ακούς παράλληλα μουσική  εκεί που δεν υπάρχει τότε sorry, δεν μπορώ να σε βοηθήσω, έχεις πρόβλημα).

Πριν από λίγα χρόνια κυκλοφορούσαν ανάμεσα μας οι γνωστές φιλότεχνες αγελαδίτσες που έκαναν για λίγο καιρό το Κέντρο της Αθήνας, και όχι μόνο, λίγο πιο παιχνιδιάρικο και χρωματιστό.  Σήμερα μια νέα ιδέα έρχεται να δώσει στην καθημερινότητα μας έναν τόνο  "αγαπησιάρικο", το Hearts in Athens. Το όλο concept είναι ένας λευκός καμβάς σε σχήμα καρδιάς από fibreglass ή μέταλλο πάνω στο οποίο ο κάθε καλλιτέχνης εκφράζει αυτό που θέλει να πει χρησιμοποιώντας ανθεκτικά υλικά όπως χρώματα, πλαστικό κτλ. Γνωστοί και άγνωστοι καλλιτέχνες δίνουν ήδη τον καλύτερο τους εαυτό και στα τέλη Ιανουαρίου θα εκθέσουν τις καρδιές τους. Μετά την λήξη της έκθεσης, τα έργα θα δημοπρατηθούν και το 50% των εσόδων θα δοθούν για φιλανθρωπικούς σκοπούς.  Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με  τοποθεσίες, καλλιτέχνες και  γλυπτά επισκεφθείτε το www.heartsinathens.gr

14 comments

Πωσ με επεισαν να μαθω κλαρινετο

Λίγο ο Woody που ήρθε στην Αθήνα και δεν πρόκανα να τον δω, λίγο οι μαράκες του Παναγιώτη, λίγο τα όνειρα της Εβίτας για δημιουργία συγκροτήματος και λίγο ως πολύ θα έλεγα οι πιέσεις που δέχτηκα από έναν μελλοντικό πιανίστα με έκαναν να το ψάξω λίγο παραπάνω το θέμα «κλαρινέτο».
Μέχρι σήμερα άκουγα κλαρινέτο και ο νους μου πήγαινε απευθείας σε μια εικόνα: Γιώργος Μάγγας με τα fancy κοστουμάκια του να παίζει την Ιτιά. Δεν είναι όμως έτσι ακριβώς τα πράγματα. Και προς θεού δεν έχω κάτι ούτε με τα δημοτικά τραγούδια ούτε με τον άνθρωπο, είναι φαινόμενο σ’αυτο που κάνει, απλά αυτό του είδους μουσικής δεν ταιριάζει και πολύ στο physic μου. Αν και είμαι σίγουρη ότι αν δήλωνα στον πατέρα μου ότι θα μάθω κλαρίνοwhat? θα πέταγε την σκούφια του.

Η παρεξήγηση: Κλαρίνο και Κλαρινέτο είναι το ίδιο πράγμα. Κατασκευαστικά δηλ. Δεν έχουν καμία απολύτως διαφορά. Η μόνη τους διαφορά έγκειται στον ήχο. Οι πρώτοι παραδοσιακοί οργανοπαίχτες επηρεασμένοι από το ιδιαίτερο παίξιμο του ζουρνά πέρασαν την τέχνη τους και στο νεότερο κλαρίνο διαφοροποιώντας το μ’αυτον τον τρόπο από το ορχηστρικό κλαρινέτο.


Λίγες ώρίτσες λοιπόν στο γιου-τιουμπ και στο γουίκι σε ξεστραβώνουν και σε μαθαίνουν πράγματα για το παρεξηγημένο κλαρινέτο (τουλάχιστον σε μένα).
Από το διάσημο κονσέρτο του Mozart για κλαρινέτο μέχρι τον Benny Goodman και τον Artie Shaw, το κλαρινέτο έχει αφήσει ιστορία στον κόσμο της κλασικής και jazz μουσικής.

Ε λοιπόν το να αρχίσω μαθήματα κλαρινέτου θα είναι ένα από τα new years resolution μου!