0 comments

Renée Treml: Χαρασσοντασ το μαυρο

Η Renée Treml είναι μια καλλιτέχνης που ζει και εργάζεται στην Αυστραλία τα τελευταία 5 χρόνια. Η δουλειά της επικεντρώνεται κυρίως στην τεχνική του Scratchboard. Τι είναι πάλι τούτο θα μου πεις. Θα σου πω.

Το Scratchboard είναι ένα είδος χαρακτικής αφού το μέσο με το οποίο δημιουργεί ο καλλιτέχνης είναι μια πλακέτα (χαρτόνι) καλυμμένη με δύο στρώματα: πρώτα με λευκό πηλό και ύστερα με ένα λεπτό στρώμα μαύρης μελάνης. Αντί λοιπόν η Treml να σχεδιάζει πάνω σε οποιαδήποτε λευκή επιφάνεια, ξύνει με ειδικά κοπίδια το ξεραμένο μαύρο τελάρο της, αποκαλύπτοντας το λευκό. Θυμάσαι που στο δημοτικό κάναμε κάτι παρόμοιο με κυρομπογιές; Βάφαμε το χαρτί πρώτα με πολλά χρώματα, ύστερα το περνάγαμε όλο μαύρο και στο τέλος αφήναμε τον μικρό ζωγράφο να βγει από μέσα μας ξύνοντας πάνω σ’ αυτό το χρωματικό σάντουιτς σπιτάκια, τεράστια ανθρωπάκια κτλ.

Το αποτέλεσμα της Treml όμως είναι εκπληκτικό!  Οι χαρακιές της δίνουν απίστευτο βάθος και υφή στις φιγούρες της που είναι επιτοπλίστον πουλιά, κουνέλια κι άλλα άγρια ζωάκια που κατοικούν σε… φλιτζάνια! Η ιδέα ήρθε όταν καταστράφηκε ένα δάσος κοντά στο σπίτι της. Που θα ζούσαν τώρα οι κουκουβάγιες;

Η ίδια λέει:

“I seek to capture the subtle details in my paintings – like the delicate weave of a bird’s nest or the curious look of a fledgling bird – things that might otherwise go unnoticed. My paintings feature birds and animals that are in my local environment and through my paintings I hope to make people more aware of the environment around them.”

μπες στην επίσημη ιστοσελίδα της:http://reneesartwork.com/
μάθε περισσότερα για την τεχνική: http://en.wikipedia.org/wiki/Scratchboard

0 comments

Βλεπουμε ακουγοντασ

Μουσική, Θέατρο, Κινηματογράφος. Τρεις τέχνες εξαιρετικά δημοφιλείς, άρρηκτα δεμένες μεταξύ τους. Το Θέατρο και η Μουσική συνοδοιπορούν αρμονικά από την αρχαιότητα, ο Κινηματογράφος από το Θέατρο γεννήθηκε και από τη γέννησή του αποζήτησε την αρωγή της μουσικής.

Με μουσική και τραγούδια που ανακαλούν στη μνήμη εικόνες και στιγμές μαγικές από το Θέατρο και τον Κινηματογράφο φτιάχτηκε ένα σαγηνευτικό πρόγραμμα, όπου σμίγουν το παλιό με το καινούριο. Το πρόγραμμα παρουσιάζεται σε δυο συναυλίες, στην αίθουσα Black Box του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, την Κυριακή 1 και τη Δευτέρα 2 Απριλίου.

Το πρόγραμμα με τίτλο Βλέπουμε ακούγοντας και υπότιτλο Μουσική και τραγούδια από τον Κινηματογράφο και το Θέατρο, θα είναι το ίδιο για τις δύο βραδιές, απλώς διαφοροποιείται η ώρα έναρξης: Την Κυριακή στις 20:00, τη Δευτέρα στις 20:30.

Μουσική, λοιπόν, από το παγκόσμιο Θέατρο, όπου συναντώνται οι Μάνος Χατζιδάκις και Μίκης Θεοδωράκης με τους Francis Poulenc και Kurt Weill, αλλά και από τον παγκόσμιο κινηματογράφο, που φέρνει κοντά τους Nino Rota, Michel Legrand, Georges Auric, Maurice Jaubert, Dino Olivieri, Dario Marianelli, Ennio Morricone, Joseph Kosma, Louis Guglielmi, Yan Tiersen, Nicola Piovani και Henry Mancini με το δικό μας, αλλά και παγκόσμιο, Μάνο Χατζιδάκι.

Ξεναγοί σ’ αυτό το μουσικό περίπατο θα είναι η μεσόφωνος Ειρήνη Καράγιαννη και η πιανίστα Ντιάνα Βρανούση. Οι ερμηνείες θα συνοδεύονται από προβολή εικόνων, πάντα σχετικών με τη μουσική που θα ακούγεται. Τις συναυλίες θα προλογίσει ο κριτικός και ιστορικός μουσικής Γιώργος Β. Μονεμβασίτης.

Εισιτήρια, στην τιμή των 12,00 €, τα κανονικά και 8,00 €, τα μειωμένα, προπωλούνται στα ταμεία του Ιδρύματος (Πειραιώς 206, Ταύρος) Δευ-Παρ 11:00 – 14:00 και τα απογεύματα, μία ώρα πριν την παράσταση
Αγορά με πιστωτική κάρτα: Τηλεφωνικά στο 210 3418579 Δευ-Παρ 11:00 – 14:00 και στην ιστοσελίδα του Ιδρύματος www.mcf.gr
Εισιτήρια προπωλούνται, επίσης, και σε όλα τα καταστήματα PUBLIC τις ώρες 09:00 – 21:00 (καθημερινές) και 09:00 – 20:00 (Σάββατο)

0 comments

A light exists in Spring

0 comments

Dark Shadows: το trailer

Έρχεται 11 ΜΑΪΟΥ!

0 comments

Phillip Glass:Dracula

Την ιστορία του Δράκουλα ίσως την έχεις διαβάσει, πόσο μάλλον θα έχεις δει την ταινία του 1992 με τον Gary Oldman στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Πριν την βερσιόν του Coppola όμως υπήρξαν πολλές άλλες, άλλοτε επιτυχημένες κι άλλοτε…όχι και τόσο.

Από τις πρώτες μεταφορές του μυθιστορήματος του Bram Stoker στην μεγάλη οθόνη υπήρξε αυτή του 1931 με τον Bela Lugosi να φοράει την μαύρη μπέρτα και να λέει το περίφημο “children of the night…” Αν το όνομα Bela Lugosi σου θυμίζει κάτι είναι γιατί o Tim Burton χρησιμοποίησε τον χαρακτήρα του στην ταινία Ed Wood. Ήταν εκείνος ο αποσυρμένος γερόλυκος ηθοποιός-βαμπίρ που σε αυτόν είδε τον τέλειο πρωταγωνιστή για την φανταστική ταινία του ο Johnny Depp. Ναι, αυτός!

Πίσω στο 1931 τώρα. Η ταινία μια χαρά γυρίστηκε, και ήταν και μεγάλη εισπρακτική επιτυχία, κάνοντας τον σκηνοθέτη της Tod Browning πασίγνωστο σε όλο τον κόσμο  και τον Lugosi υπαίτιο για πολλές λιποθυμίες στο σινεμά από τον τρόμο της παρουσίας του. Παρ’ όλα αυτά η ταινία είχε ένα μικρό πρόβλημα. Δεν είχε μουσική υπόκρουση… Γι΄αυτό το λόγο, 68 χρόνια μετά, τα Universal Studios ζήτησαν από τον γνωστό συνθέτη Phillip Glass να γράψει το σάουντρακ του Dracula ώστε να επενδυθεί με αυτό η επετειακή έκδοση της ταινίας στο DVD που θα κυκλοφορούσε. Εκείνος κατέληξε σε ένα κουαρτέτο εγχόρδων αφού όπως είπε ο ίδιος ταίριαζε περισσότερο στην ατμόσφαιρα εκείνης της εποχής. Το αποτέλεσμα ήταν πολύ επιβλητικό!

0 comments

Φεβρουαριοσ

Το πρώτο πράγμα που κάνεις όταν διαβάζεις ένα βιβλίο, είναι να φτιάχνεις εικόνες με το μυαλό σου. Ο “Φεβρουάριος” είναι ένα μυθιστόρημα του Θοδωρή Γεωργακόπουλου που γράφτηκε, διαβάστηκε, και αγαπήθηκε το Φεβρουάριο που μόλις τέλειωσε. Κι αυτό είναι ένα βιντεάκι με εικόνες της  Αθήνας όπως την είδε ο  ήρωας του βιβλίου.  Αν σου θυμίζουν κάτι είναι γιατί ίσως καθώς διάβαζες το “Φεβρουάριο”, έφτιαξες κι εσύ τις ίδιες εικόνες με μένα και τον ήρωα του βιβλίου.

Το “Φεβρουάριο” το διάβασα στο λεωφορείο, κάθε μέρα του Φεβρουαρίου στον δρόμο προς τη δουλειά.

0 comments

Και για οσουσ δεν το πηραν χαμπαρι...#blogoscars 2012

Το πράγμα έχει ως εξής:
Ύστερα από απανωτά ξενερώματα με τα αποτελέσματα των όσκαρ κάποιοι σινεφίλ μπλόγκερς αποφάσισαν να κάνουν τα δικά τους…γιατί μπορούν! Την πρώτη χρονιά είχαν 70 συμμετοχές από Έλληνες blogger, φέτος είχαν 130! Θα μπορούσες να είσαι ανάμεσά τους; ναι, του χρόνου όμως πια! Έχε το νου σου εδώ.

Ο  νικητής των φετινών blogoscars ήταν το Drive αφού πήρε το ηλεκτρονικό αγαλματάκι για καλύτερη ταινία, σκηνοθεσία, σάουντρακ και 1ου αντρικού ρόλου (Ryan Gosling).

Το poster του Γιώργου Γούση για τον μεγάλο φετινό νικητή των blogoscars

 

Άλλοι νικητές ήταν οι:

Α’ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΣ ΡΟΛΟΣ: Tilda Swinton (We need to talk about Kevin)
ΣΕΝΑΡΙΟ: Midnight in Paris (by Woody Allen)
Β’ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΣ ΡΟΛΟΣ: Carey Mulligan (Shame)
Β’ ΑΝΤΡΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ: Christopher Plummer (Beginners)

Κλείνω με ένα από τα teaser videos της φετινής διοργάνωσης.  Σκηνοθετεί ο  @bluthan και πρωταγωνιστεί ο @GeorgeTheBeast, σε μια άλλη εκδοχή του Crazy, Stupid, Love… και του χρόνου!

0 comments

Έτσι φτιαχνει μουσικη ο Gotye


0 comments

Le voyage dans la lune

 

Κάθε φορά που φοράω τούτη τη καρφίτσα θυμάμαι τότε που περιπλανιόμασταν στις σκοτεινές αίθουσες του musee de la Cinémathèque περιεργάζοντας τις αλλόκοτες μηχανές του 1900  και τα φιλμάκια του μάγου Méliès.