LIFE
στο μαγικο τησ κοσμο
* Αυτή η τεχνική ονομάζεται cinemagraph και είναι κάποιοι εκεί έξω που την εφαρμόζουν εξαιρετικά!
* Αυτή η τεχνική ονομάζεται cinemagraph και είναι κάποιοι εκεί έξω που την εφαρμόζουν εξαιρετικά!
Έχουν περάσει 2 εβδομάδες περίπου κι έχω εκείνη τη γλυκιά νοσταλγία κοιτάζοντας ξανά και ξανά τις φωτογραφίες από τις διακοπές.














Η Σίφνος σε κάνει να την ερωτευτείς, σε παρασέρνει στους ρυθμούς της σα το γλυκό αεράκι που φυσούσε κάθε βράδυ, σε κάνει να δίνεις υποσχέσεις ότι θα την επισκεφθείς ξανά και ξανά…
Αλήθεια, θα μπορούσα να ζήσω εκεί, σ’ ένα από τα μικρά σπιτάκια του Αρτεμώνα με τις φανταστικές αυλές. Και τις Κυριακές να τρώμε ρεβυθάδα δίπλα στις τριανταφυλλιές… (έκανα ομοιοκαταληξία :P)
Γύρισες από τις διακοπές και τα’ χεις βάψει μαύρα; Αρνήσε να βάλεις παντελόνι και κλειστό παπούτσι; Πρώτον δεν υπάρχει λόγος να κάνεις κάτι τέτοιο, είναι κόλαση εκεί έξω και δεύτερον κακώς μελαγχολείς γιατί έχει τόσα ωραία πράγματα η Αθήνα να κάνεις τα βράδια σου:
Φεστιβάλ Αθηνών στο αγαπημένο Ηρώδειο με θεατρικές και μουσικές παραστάσεις. Ολόκληρη Montserrat Caballé έρχεται στις 17 του μήνα, να μην πας να την δεις;
Ark Festival 10 και 11 Σεπτέμβρη στο Γκάζι με Κηλαηδόνη, Πορτοκάλογλου, Maraveyas, Φαφούτη, Burger Project…. οοου χαμός!
Αλλά και εκτός του Ark, πάλι στην Τεχνόπολις έχεις την ευκαιρία να απολαύσεις τους Χαϊνηδες με Ψαραντώνη 30 Αυγούστου, τη Νατάσα Μποφίλιου 5 Σεπτεμβρίου και άλλους πολλούς (μπες εδώ να δεις).
Συναυλία στο Σούνιο 31 Αυγούστου και μάλιστα δωρεάν για σένα που γκρινιάζεις ότι δεν έχεις φράγκο. Με Γιώργο Ανδρέου, Τάνια Τσανακλίδου και Ελένη Τσαλιγοπούλου στο Ναό του Ποσειδώνα στις 9:00. Θα έχει και πανσέληνο κι ωραίες μελωδίες…ροματζάδα.
Θερινά σινεμαδάκια μέχρι ν’ ανοίξουν οι ουρανοί, με ταινίες που δεν πρόλαβες να δεις το χειμώνα όπως το Μεσοτοιχίες (φανταστική, εγώ έπαθα ταύτιση) αλλά και παλιές κλασικές επανεκδόσεις.
Μπουμ! Πάρε επιλογές να έχεις.
Αν το διαβάζεις αυτό το post σε κάποιο νησί ξαπλωμένος στη ξαπλώστρα με το φρέντο στο χέρι, ένα έχω να σου πω…αυτό! εεερμ…πλάκα κάνω 😛
Χθές το βράδυ είδα τους Όρνιθες του Αριστοφάνη από το ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης. Διάβασε τι ωραία που την περιγράφει την παράσταση ο Τάκης!
Τη Σίφνο την ερωτεύεσαι για την ανεπιτήδευτη ομορφιά της, κρυμμένη σε μικρές λεπτομέρειες. Από ένα ζωγραφιστό βαρκάκι πάνω σε μια πετζούλα* μέχρι το καθάριο λευκό του ασβέστη σε σπίτια, στενά κι εκκλησάκια, σε contrast με το καταγάλανο της θάλασσας και τ’ ουρανού. Tη μυρωδιά του θυμαριού κατεβαίνοντας να πας στους 7 Μάρτυρες, τις ατέλειωτες εκτάσεις από ξερολιθιές, τη γεύση της αλμύρας στο στόμα, από τη μυζήθρα, την κάπαρη και τα φρέσκα θαλασσινά, τα τσικάλια του Ατσόνιου στο Βαθύ (ας είναι καλά η Τζούλη -αυτή κι αν ήταν καλλιτέχνης κεραμίστρια- που μας έστειλε σ’ εκείνον).

















*Κάποιο βράδυ σ’ ένα καφενείο του Αρτεμώνα, ο κ. Νεόφυτος -κάτοικος του νησιού- πάνω στην κουβέντα μας τόνισε ότι το πεζούλι αυτοί το λένε πετζούλα, με βαρύ τζου! Μου είπε επίσης να φάω μελόπιτα, τοπικό γλύκισμα, πράγμα που έπραξα…και πολύ καλά έκανα!
Συνεχίζεται…